Της Σχολής τα σαραντάμερα

Εθνικός Κήρυξ - 2-3 Μαρτίου 1996

Μέσα σε σαράντα μέρες - σαραντάμερο που λένε - από τότε που ανέλαβε καθήκοντα επίσημα ο νέος πρόεδρος του Ελληνικού Κολεγίου και της Θεολογικής Σχολής, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους ... όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, αφού ο π. Καλύβας ήταν μέρος κι' αυτός της παλιάς φρουράς, "αιχμάλωτος" σε διάφορες συμπάθειες, αντιπάθειες, συνδέσεις, διασυνδέσεις, οπότε ήταν φυσικό μόλις θα άρπαζε τη δύναμη - τι φοβερή δύναμη, που έχει η δύναμη αλήθεια!- θα τραβούσε καμιά δεκαριά επιτροπές, είναι ένα είδος στο οποίο φαίνεται να έχει ιδιαίτερη συμπάθεια, και έτσι θα ολοκληρωνόταν η πόλωση ανάμεσα σε καθηγητές, ανάμεσα σε διευθυντικά στελέχη και καθηγητές, ανάμεσα σε καθηγητές και φοιτητές, και ανάμεσα στους φοιτητές τους ίδιους.

Το αποτέλεσμα είναι οδυνηρό και εφιαλτικό ακόμα και να το σκέπτεται κανείς, γιατί μονάχα σαν "βόμβα" βραδυφλεγής μπορεί να χαρακτηρισθεί η κατάσταση, η οποία κάποια στιγμή δεν αποκλείεται να εκραγεί και να έχουμε τρεχάματα, όπως τότε στην αρχή της δεκαετίας του '7Ο, ό μοι γένοιτο. Κατ' αρχήν να πούμε πως ήταν λαθεμένη κίνηση και απόφαση ο "μόνιμος" διορισμός - ή λέξη μόνιμος μέσα σε εισαγωγικά πάντoτε ε; - του π. Καλύβα, όχι μονάχα επειδή η επιτροπή εξεύρεσης πρότεινε να είναι «προσωρινός», αλλά γιατί ευρισκόμενοι σε μία μεταβατική περίοδο, αυτό απαιτούσε το βασικό αίσθημα σεβασμού και ευθύνης απέναντι στους θεσμούς, αλλά και στα ίδια τα πρόσωπα, διότι καλώς γνωρίζουν οι πάντες στον εκκλησιαστικό βίο πολλά, τα περισσότερα αναμφίβολα, εξαρτώνται από εκείνον που έχει τα πρωτεία τιμής, αλλά και ευθύνης.

Από την άλλη μεριά υπήρχε το επιχείρημα, πως η Σχολή δεν μπορούσε να είναι ακέφαλη, ενώ ο αντίλογος είναι πως δεν ήταν ακέφαλη αφού ήδη είχε τοποθετηθεί "προσωρινώς" πρόεδρος ο κοσμήτωρ της, ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Δράγας, τον οποίον όμως τορπίλισαν πολλοί και διάφοροι από μέσα και απ' έξω. Σας υπενθυμίζω πως έφτασαν μέχρι του σημείου δύο «υψηλόβαθμοι» έφοροι της να δώσουν εντολή να «αναληφθούν» οι φάκελοι από το γραφείο του κ. Λίο Ζαΐμη, τομεάρχη των οικονομικών, και έπρεπε να επέμβη με επιστολή του ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος για να επιστραφούν.

Ενόχλησε φοβερά όταν απεκαλύφθη πως ο π. Δράγας ήταν εγγύηση για την ελληνικότητα και την Παράδοση της Ελληνορθοδοξίας γενικώς, αλλά και πως κατόρθωσε μέσα σε λίγους μήνες και αγαπήθηκε από το σύνολο του φοιτητικού σώματος και απέκτησε τη φήμη ανά την Αμερική του καλού ομιλητή, γι' αυτό και δεν προλαβαίνει να δέχεται προσκλήσεις. Τις προάλλες στο συνέδριο της Ηγεσίας των 100 στην Αριζόνα, άφησε τους πάντες έκπληκτους, το ίδιο στην Καλιφόρνια, στη Φλόριδα, στο Σικάγο.

Από την άλλη μεριά να πούμε πως η παρέμβαση του Φαναρίου στο μέγιστο θέμα που λέγεται Θεολογική Σχολή Βοστώνης ήταν δυστυχώς ελλιπής και εξηγούμαι: Αφού έκανε το καλό και την απάλλαξε από τον Μεθόδιο, δεν έκανε το καλό και μάλιστα εν όψει της αλλαξοαρχιεπισκοπείας, να παίξει ρόλο στον διορισμό τού αντικαταστάτη του, ή εν πάση περιπτώσει να στείλει κάποιο μπουγιουρτί να παραμείνουν τα πράγματα προσωρινώς ως έχουν άχρις Αυγούστου με τον Δράγα στο τιμόνι. Κι' έτσι φτάσαμε στα πανηγύρια της 22ας Ιανουαρίου.

Και τώρα τι γίνεται; Τα είπαν πρόσφατα οι φοιτητές στον ίδιον τον π. Καλύβα, πως δεν μαθαίνουν τελετουργική (διδάσκει ο ίδιος), ούτε ψαλτική, ούτε ελληνικά. Κάποιος μάλιστα χειροτονημένος ήδη Διάκος, εξέφρασε την επιθυμία να παραμείνει ένα επί πλέον έτος στη Σχολή, πριν πάει σε Κοινότητα. Τα ίδια και χειρότερα του είπαν και οι έγγαμοι φοιτητές. Μάλιστα μ' αυτούς έγινε και λόγος περί της σεξουαλικής τους διαπαιδαγώγισης.!

Λες και δεν έφθαναν όλα τα βάσανα, νάσου με κοινό μέτωπο οι εξ Ελλάδος Κληρικοί φοιτητές, πήγαν στο γραφείο του π. Καλύβα στις 15 Φεβρουαρίου και του τα είπαν έξω από τα δόντια, για την κατάσταση στο παρεκκλήσιο, για τη συμπεριφορά του Ζαΐμη, και γενικώς εφ' όλης της ύλης. Στις 27 μάλιστα του μηνός του απηύθυναν και μία δισέλιδη επιστολή «αγωνίας και πόνου», την οποία κοινοποίησαν στον Αρχιεπίσκοπο κ. Ιάκωβο, ο οποίος με τη σειρά του θα τα έλεγε στον π. Καλύβα χθες Παρασκευή στο ξενοδοχείο Γουόλτορφ Αστόρια της Νέας Υόρκης. Την επιστολή αυτή που λέτε, αδέλφιά μου-αδέλφιά μου την υπέγραψαν οι εξής τρεις Αρχιμανδρίτες: Αντώνιος Παπαθανασίου, Καλλίστρατος Οικονόμου και Ιάκωβος Βασιλείου.

Κατά τα άλλα ο π. Καλύβας ζήτησε ακρόαση από το Φανάρι και ειδοποιήθηκε προχθές τηλεφωνικώς να βρίσκεται εκεί στις 15 Μαρτίου. Ο ίδιος λέγει πως μεταβαίνει για να λάβει την ευχή του Πατριάρχη - ξαφνικά όλοι πατριαρχικοί έγιναν -. Αλλοι λένε πως πάει με ατζέντα. Οπως και νάχει το πράγμα, καλό ταξίδι και καλή επιστροφή.

[ Εθνικός Κήρυξ - 2-3 Μαρτίου 1996 - σ. 2 ]